NOx (Azot Oksitler)

NOx (çoğunlukla azot monoksit ve azot dioksit) yanmanın en sıcak bölgelerinde oluşur. Duman sisine ve asit yağmuruna katkıda bulunur ve solunduğunda zararlıdır; bu yüzden emisyon normları onu sıkı şekilde sınırlar. Benzinli motorlar NOx’u üç yollu katalizörde azaltır. Hava fazlasıyla çalışan dizellerin ise EGR’ye, NOx depolama katalizörlerine ya da AdBlue’lu SCR’ye ihtiyacı vardır.

NOx, nitrik oksit (NO) ve azot dioksit (NO2) için ortak bir terimdir. Dizel motorlar fakir ve sıcak yanmaları nedeniyle benzinlilerden daha fazla NOx üretir. Azot dioksit akciğerleri tahriş eder ve duman sise ve yer seviyesindeki ozona katkıda bulunur; bu yüzden karayolu araçları için sınırlar yıllar içinde sıkılaştırıldı. Avrupa’daki gerçek sürüş emisyonları (RDE) testleri artık NOx’i yalnızca laboratuvarda değil, açık yollarda da ölçer.

Egzozdaki NOx sensörleri yoğunluğu ölçer; beyin böylece EGR’yi ve AdBlue dozajını kontrol eder ve sistemi doğrular. Motorlar NOx’i egzoz gazı geri dönüşüyle ve çoğu modern dizelde AdBlue’lu SCR sistemleriyle ya da NOx depolama katalizörleriyle azaltır.

SCR veriminin düşük olması gibi NOx ile ilgili kodlar dizellerde çoğu zaman uyarılara ve çalışmama geri sayımına yol açar, çünkü araç yasal emisyon sınırlarını aşar. NOx sınırları Euro ve EPA emisyon standartlarının önemli bir parçasıdır. Arızalı NOx sensörü ya da SCR arızası uyarı ışıklarını yakabilir ve birçok araçta tamir edilene kadar yeniden çalıştırmayı sınırlayabilir.