OBD-II

İkinci nesil araç içi teşhis, ABD’de 1996’dan itibaren yeni araçlarda zorunlu oldu. Avrupa eşdeğeri olan EOBD’yi benzinliler için 2001’den, dizeller için 2004’ten itibaren getirdi. Teşhis soketini, haberleşme protokollerini ve SAE J2012’de tanımlanan genel arıza kodlarını standartlaştırır.

Uyumlu her araçta, genelde direksiyon kolonunun yakınında torpido altında 16 pinli bir soket vardır. Herhangi bir genel arıza tespit cihazı buradan motor kodlarını, freeze frame verisini ve canlı değerleri okuyabilir. OBD-II, Amerika Birleşik Devletleri’nde 1996 model yılından beri zorunludur. Avrupa benzer EOBD’yi benzinli araçlar için 2001’den, dizeller için 2004’ten itibaren getirdi.

Beyin tekleme, katalizör, oksijen sensörleri, EVAP, EGR ve daha fazlası için izleme testleri yürütür. Bir arıza doğrulandığında kod kaydeder ve motor arıza ışığını (MIL) yakar. Genelde torpidonun altında bulunan 16 pinli teşhis soketi arıza kodlarına, canlı veriye ve hazırlık monitörlerine erişim sağlar.

OBD-II kodları çoğu motor teşhisinin başlangıç noktasıdır. Genel kodlar (P0xxx, P2xxx) her araçta aynı anlama gelir; üretici kodları (P1xxx) her markaya özeldir. Basit OBD-II teşhis cihazları ucuzdur ve emisyon kodlarını okuyup silebilir. Üreticiye özel kodlar ve ABS ile hava yastığı gibi diğer sistemler çoğu zaman daha gelişmiş cihazlar ister.