Turbo Basıncı

Atmosferik motor silindirlerini yaklaşık açık hava basıncıyla doldurur. Turbolu motor ise havayı basınçla iter, böylece her silindire daha fazla hava ve yakıt sığar. Bu fazla basınç turbo basıncıdır ve genelde emişteki bir basınç sensörüyle ölçülür. Motor beyni her yük ve devir için bir hedef basınç belirler ve bunu wastegate ya da değişken kanatçıklarla ayarlar. Basınç uzun süre fazla düşük ya da yüksek kalırsa P0299 ya da P0234 gibi bir kod kaydeder ve gücü sınırlayabilir.

Turbo basıncı genelde bar ya da psi cinsinden gösterge basıncı olarak verilir; yani çevredeki atmosferin üzerindeki basınçtır. Küçük turbolu benzinli motorlar ve dizeller tam yükte genellikle bir bar civarında ya da daha fazla basınçla çalışır.

Egzoz gazıyla dönen türbin, emiş havasını sıkıştıran kompresörü çevirir. Hava intercoolerda soğutulur. Beyin gerçek basıncı hedefle karşılaştırır ve wastegate’i ya da kanatçıkları ayarlar. Kontrol ünitesi istediği basıncı turbo basınç sensöründen gelen değerle karşılaştırır ve aradaki farkı kapatmak için wastegate’i ya da turbonun değişken kanatçıklarını ayarlar.

Çatlak hortum, gevşek kelepçe, sıkışmış kanatçık ya da aşınmış turbo nedeniyle düşük basınç daha az güç ve bazen siyah duman demektir. Aşırı basınç motora zarar verebilir; bu yüzden beyin hızla emniyet moduna geçer. Yırtık hortumlardan ya da gevşek kelepçelerden kaynaklanan basınç kaçakları ıslık ya da tıslama sesi, zayıf çekiş ve dizellerde bazen siyah dumana yol açar. Bu kaçaklar bulunduğunda genelde ucuza giderilir.